feb 24, 2012 - Uncategorized    1 Comment

My ozzy life

Het is even geleden, maar hier is weer een update. Heel veel gebeurd, maar ook eigenlijk weer niet. 

Na de kerstdagen naar Sydney gegaan, naar mijn kamer in Bondi. Heel relaxed en groot huis met drie hele leuke huisgenoten. Allemaal meiden, erg gezellig. We zijn hier van alle gemakken voorzien, een keuken, badkamer, wasmachine, droger, geheel compleet. Een kleine 10 minuten lopen en we zijn op het strand. Wat kan ik nog meer willen? 

Het was wel echt verschrikkelijk wennen! Van veel gezelligheid en mensen om me heen in Newcastle, naar een wereldstad waar niemand me kent. Mensen ontmoeten gaat ook minder gemakkelijk dan in Azie. Hier zien mensen niet dat ik een backpacker ben en kan ik net zo goed van hier zijn.  Al denken de meeste dat ik uit Brazilie kom. Serieus, heb het denk ik al 50 keer gehoord. Maar goed, dat is wel het nadeel geweest van gelijk in een huis gaan. Als ik naar een hostel was gegaan had ik mede reizigers gevonden, maar had ik niet een eigen kamer gehad en ik woon nu echt even hier ipv een reiziger zijn en dat is ook een hele ervaring. 

Na kerst kwam natuurlijk oud en nieuw. Voor het eerst sinds jaren geen plannen. Gelukkig kwam Jeroen naar Sydney. Ik had hem op Bali ontmoet en we zijn samen naar Sulawesi gegaan. Hij was hier met zijn broer en met hen heb ik oud en nieuw gevierd. In Balmain East waar zij sliepen hadden we een echte ozzy barbie (bbq) met uitzicht op de harbour bridge. Om 9 uur in de avond kregen we de eerste vuurwerk show.  Een voorproefje op wat zou komen. Heel mooi. Wat wijntjes later was het 12 uur. De vuurwerkshow was echt spectaculair. Nog nooit zulk mooi vuurwerk gezien, werd er ook emo van. Was echt heel indrukwekkend. Was zo gek, normaal zie je het op tv en denk je aaah daar wil ik een keer bij zijn en nu stond ik er ineens live naar te kijken. Heel onwerkelijk! 

De eerste weken van het nieuwe jaar heb ik me heel rot gevoeld. Mijn mooie neefje was geboren, kende niemand en voelde me heel alleen. Ik dacht echt ” wat doe ik hier?” zit je dan aan de andere kant van de wereld met een rotzomer  terwijl er zoveel mooie dingen in Nederland zijn. Had bijna een terugvlucht naar huis geboekt. Maar goed dat ik dat niet heb gedaan! 

De eerste weken stonden ook in het teken van werk zoeken. Wat een verschrikking. Elke dag weer naar de stad, uren rondgelopen en mijn cv gedropt en geen telefoontjes terug. Ondertussen raakte me geld ook wel heel snel op! Ik heb een dag gewerkt als fundraiser op straat! Dat was echt helemaal niets! Ben ook weggelopen! Of mensen wilden tekenen voor 40 dollar in de maand voor twee jaar? Hmm weinig kans dat ik dat ga vragen. De eerste dagen zouden we ook maar 50 dollar per dag krijgen en dat van 8 am tot 4 pm. Doe maar niet! Gelukkig werd ik een dag later gebeld door de Winery voor een interview. En zoals jullie weten aangenomen. 

Het is een heel leuk restaurant, maar ze gaven me weinig uren. Genoeg om mijn huur te betalen, maar ik zou dan niet kunnen eten of leuke dingen kunnen doen. Daarnaast is het ook echt zwaar. Ik ben een foodrunner, houdt in dat ik het eten rondbreng. Het is een groot restaurant, MET bovenverdieping. Op een avond ren ik die trap wel 50 x op en af. Wel goed voor de been en bilspieren. Een ander nadeel is dat je bestek moet poetsen en niet een beetje nee ladingen vol! Mn handen doen er pijn van. Heb wel een nieuwe specialiteit op mn cv! Poetsen, ben ik nu heeeeel goed in! 

Alex, de broer van Joe, belde me twee weken later op dat ik in de bar kon werken waar hij manager is. 40 uur in de week. Daar hoefde ik niet over na te denken natuurlijk. Ik werkte 4 (hele lange dagen) in bar Low 302. Wel wennen ook weer. Van 4 tot 4. Mijn hele relaxte klok werd wel even verstoord. Lag ik op Bali elke dag om 12 te slapen, hier ben ik nog lekker aan het werk. De eerste week kon je me ook van de grond opvegen. Geheel kapot. Maar ik verdiende lekker! Ik werkte ernaast ook nog  een a twee avonden in de Winery.

Afgelopen maandag kreeg ik het fantastische nieuws dat ik mijn baan bij Low kwijt was. Zondag had ik gewerkt en een akkefietje met de eigenaar. Een totaal overdreven reactie van zijn kant, leugens van een collega over mij, een oververmoeide ik en dat was dat! Zo simpel, ik hoefde niet meer terug te komen. Niet dat er even met mij gepraat wordt, nee gewoon weg! Dat was wel echt ff kut! Had net een fortuin uitgegeven aan meubels en nieuwe kleren. Als ik het een week eerder had gehoord was er niets aan de hand geweest. Ik had ook echt niet verwacht dat ik daar weg zou moeten. Alex was heel tevreden en het ging ook echt heel goed! Weer een leermomentje erbij! En het zal vast voor een goede reden gebeurd zijn! 

Gister op mn verjaardag had ik een trial bij het Beresford hotel. Dat ging helemaal goed en volgens mij heb ik alweer een nieuwe baan! Dit keer achter de bar! Veeeel leuker! 

Twee weken geleden kreeg ik te horen dat ik mijn huis kan blijven! Verhuizen naar de grootste kamer in het huis. Wel allemaal spullen moeten kopen. Auto gehuurd en op naar Ikea. Wat een beleving was dat. Door Bali ben ik gewend links te rijden, maar om rechts in een auto te zitten is heel gek! Je kan zo moeilijk inschatten waar je rijdt. Ik dacht steeds dat ik in het midden van de baan reed, maar ik reed in het midden van twee banen. Frontaal op een stoep gebotst en bijna een bus aangereden. Ook je ruitenwisser en richtingsaanwijzer zijn omgedraaid. Wilde ik een richting aangeven, ging mn ruitenwisser aan. Gevaar op de weg! De tweede dag ging het gelukkig goed! 

Verder ben ik nog een oud collega hier tegen gekomen. Heel gek. Ik stapte de bus in en hoorde ineens mijn naam. Was het dennis van T-mobile. Heel gek om hem tegen te komen. Een middag en avond met hem uitgeweest. Heel gezellig!!

Nu ik echt gesetteld ben in het huis  kan ik nu eindelijk relaxen en de tijd nemen om de stad te verkennen en te leven in plaats van geleefd te worden. 

Sydney is echt een mooie stad. Mooie stranden, geweldige haven en heel relaxed. In het centrum heerst echt het stadsgevoel, maar zodra je ook maar een stap buiten het centrum zet heb je niet meer door dat je in een grote stad bent. Veel groen, stadsparken, laagbouw en heerst er een dorpse sfeer. Heb nog niet heel veel gezien, maar dat is het streven voor de komende tijd! 

Lot komt volgende week! Super veel zin in! Samen de stad in, naar Melbourne, the great ocean road en naar de Blue mountains. 

Gister op mn verjaardag werd ik wakker en had ik twee bossen bloemen gekregen van mn huisgenootjes. Heel lief! Ook al veel berichtjes! Was heel fijn! Wel gek om hier jarig te zijn! Normaal best koud, nu strakblauwe hemel, heerlijk zonnetje en warm! Gister niet echt gevierd, moest wat dingen regelen en de trial, maar vanavond is het feest. Bedankt voor alle lieve berichtem en felicitaties via de moderne communicatiemiddelen! Heeft mn dag goed gemaakt ! 

Een beetje rommelig verhaal, sorry! Hoop dat alles goed gaat in NL! Mis jullie allemaal! 

Much love xoxo

dec 24, 2011 - Uncategorized    2 Comments

Het fantastische Borneo en de eerste dagen Australie

G’day!

De eerste blog vanuit Australie. Heel gek hier te zijn, maar wel heel erg leuk! Het is hier nu best koud, ik weet het ik mag niet klagen, maar vergeleken met de tropen…..brrr! Het is een van de koudste zomers sinds jaren, just my luck! Heb er wel vertrouwen in dat het goed gaat komen met het weer en zo niet dan toch! En vandaag heen hele mooie dag gehad! Voor de eerste keer naar een Australisch strand! 

Nog even een korte update van de laatste twee weken van de mooie reisbin Sabah. Ik had het in eerste instantie iets minder geciviliseerd verwacht, maar het was alsnog een ervaring om nooit te vergeten.

We vlogen op Kota Kinabalu, de hoofdstad. Een rustige, maar moderne stad. Een gigantische shoppingmall, drukke nachtmarkten en mooie idylische eilanden voor de kust. Toen we aankwamen zaten we midden in een regen- en onweersbui, niet een kleintje ook. We waren wel echt even bang dat dit ons vooruitzicht was voor de komende weken. We zaten immers in het regenseizoen. 

Gelukkig  was dat niet het geval en kon ik de eerste dagen heerlijk relaxen en bijkleuren op de mooie eilandjes voor de kust. Witte stranden en blauwe zee! Een goede plek om te snorkelen ook, al is het koraal op veel stukken echt dood. 

De vierde dag gingen we naar de orang utans. In het Rasa Ria resort hebben ze een stuk regenwoud en een klein rehabilitatiecentrum. We kregen een eerst een video te zien. Kreeg tranen in mijn ogen, ze zijn zo mooi en bijzonder. Op zoveel punten lijken ze echt op mensen. Eenmaal in een regenwoudje liepen we naar een platform waar ze te eten krijgen. Met zn allen in spanning afwachten en na ongeveer tien minuten hoorden we de takken bewegen en zagen we een oranje schaduw steeds dichterbij komen. In totaal hadden ze maar twee orang utans daar, maar ze kwamen echt heel dichtbij! We konden ze bijna aanraken, maar dat mocht niet, helaas. Ze hadden ook een nog een baby aap van anderhalf jaar. Die was helemaal lief, een zwaar verwilderde coupe en hij keek heel stout! Als ik hem mee kon nemen had ik het zo gedaan. 

De dag erna verlieten we KK, op naar de Kinabantang rivier. Om half zeven in de ochtend vertrokken en rond 3 uur waren we op de plaats van bestemming. Aan de sukau rivier, aan de rand van het oerwoud sliepen we in een basic nature lodge. Rond 4 de eerste rivercruise. Met zn allen een bootje in over de rivier wildlife spotten. Het had een hoog indiana jones gevoel. We zagen we, echt veel! Een orang utan, makaken, hornbills, een slang, veranen en de proboscis monkey, ook wel monyet belanda ofwel de neusaap. Die apen zijn echt heel cool! Een grote neus en een dikke buik! De eerste keer dat we ze zagen moesten we ook echt lachen. Ze zijn eigenlijk heel lelijk, maar wel echt schattig!

In de avond hadden we een nachtwandeling in de jungle. Lange kleren aan, waterlaarzen, een zaklamp en gaan! We zagen helaas niet zoveel. Er was een bruiloft aan de gang bij ons ‘dorp’ met een liveband die je volgens mij 10 km verder nog kon horen, dat viel wel echt erg tegen. We zagen wel nog wat vogeltjes en hier en daar een insect, maar het was niet heel spectaculair.

De volgende dag om 6 uur in de ochtend weer een rivercruise. Deze keer een gibbon gezien. Die kan je alleen in de ochtend zien, omdat ze moeilijk te onderscheiden zijn en je ze alleen kan herkennen aan hun geluid. Ze maken alleen geluid in de ochtend. Verder ongeveer dezelfde dieten gezien als gister. 

Na het ontbijt hadden we een hike door de jungle. Weer lange kleren aan. Dat was echt heet! De luchtvochtigheid was bij na 100% en de temperatuur lag ver bovem de 30. He zweet gutste gewoon echt van ons af. De jungletocht zelf was wel een hele ervaring. Op sommige stukken stonden we echt bijna tot onze knieen in de modder, gelukkig niet gevallen. Na drie uur waren we weer terug bij onze lodge. In de middag weer een cruise gemaakt. 

De dag erna zijn we naar Sepilok gegaan, waar het grootste rehabilitatiecentrum is voor de orang utans. Ze hebben daar wel echt meerapen, maar het is er wel erg toeristisch. Wel veel orang utans gezien, ook met baby’s, maar ik kreeg er een apenheul gevoel van. Neemt niet weg dat het nog steeds cool is om deze apen te zien. Ze zijn gewoon echt bijzonder! 

In Sepilok zijn we twee dagen gebleven en daarna zijn we naar Semporna vertrokken. De bus zou om half drie vertrekken, maar kwam een uur later. Toen we bij het busstation aan het wachten waren kwam er nog een creepy vent aan die ons vertelde  dat onze bus niet ging. We konden wel met hem meerijden….jaa dag!! Hij was echt eng! De busreis was verschrikkelijk. Het duurde maar zes uur, maar de bus stonk zo erg naar pis, niet normaal! Echt naar werd je ervan.

In de avond aangekomen in Semporna en de volgende ochtend gingen we naar Mabul, een van de eilanden voor Semporna. Het resort op Mabul was echt mooi! Het is wel een apart eiland. Niet zo mooi als ik had verwacht. Je hebt naast de jetty een dorp van de locals en die leven echt in armoede. Zo’n contrast met het resort en ze zijn niet milieubewust. Op het strand en aan de kust is er zoveel afval! Echt zonde! 

Op Mabul kan je alleen maar duiken of snorkelen. Op het strand liggen kan ook, maar we hadden geen mooi weer. De eerste keer sinds weken dat de zon niet scheen. Wat een geluk. De eerste twee dagen gewoon gechilled en de derde dag mocht ik gaan duiken. Ik deed een discovery dag waarin we drie duiken gingen maken. Mijn duikinstructeur was echt heel relaxed. De eerste duik was echt spannend. Een lichtelijke paniekaanval. Mn oren deden pijn, het ademhalen ging gek, gewoon echt wennen. Na een paar minuten was ik ineens 12 meter diep en had ik nergens last van. Het enige waar je je mee bezig houdt is genieten van al het leven onder de zeespiegel. Zoo cool!

Echt heel veel vissen gezien en heel veel zeeschildpadden. Ze zijn zoo mooi en groot ook echt! Ga er toch maar over nadenken mn PADI te halen. Zo’n mooie en andere wereld onder water. 

De laatste dagen weer in Kota Kinabalu hebben doorgebracht. Het plan was om lekker bij te kleuren op een van de mooie eilandjes, maar de zon liet zich niet zien helaas. Een paar films gezien en gerelaxed, was ook wel fijn. Even laten bezinken wat we allemaal hebben gedaan!

De reis afgesloten met een paar dagen Bali. Was weer gek daar te zijn en heel anders wanneer je er woont. Langs Ubud gereden, maar je hebt er verder niet meer zoveel. De stranden waren ook erg vies. Het leek wel een vuilnisbelt op het strand. In het regenseizoen is er een bepaalde stroming waardoor al het afval vanuit Java aanspoelt. Hele palmbomen lagen er in en zoo ontzettend veel plastic! Heel vies wel! Verder nog wat gewinkeld, wat massages, lekker gegeten en gezond en het was mooi geweest!

Op 14 december gingen zowel Ilone als ik naar het vliegveld. Zij om terug naar Nederland te gaan, ik naar Australie. Wel vreemd om samen op het vliegveld te zijn, maar allebei een andere kant op vliegt. Ga dr wel echt missen, was echt een geweldige reis! 

En nu in Newcastle, Australie. Ik slaap bij de ouders van twee van de jongens die Lot en ik tijdens onze vakantie op Bali hebben ontmoet. Vet mooi huis, aan het meer, groot en een zwembad! Wat een luxe nu! We doen alleen maar leuke dingen, maar vanaf volgende week moet ik wel echt aan de slag! Ik heb al een kamer gevonden, bij Bondi beach! 5 min lopen naar het strand! Kan niet beter!! Volgende agendapunt; een baan zoeken, maar dat komt na kerst.

Iedereen hele fijne kerstdagen!! 

Kiss from Australia

nov 24, 2011 - Uncategorized    No Comments

Het bizarre toraja, het drukke KL en wat jungle avonturen

Selamat malam!

Alweer op de helft van het backpacken helaas. Time flies when you’re having fun!

De reis begon met een paar dagen Sulawesi, Torajaland! Wat een bijzondere en mooie omgeving! De natuur is ongerept, de tradities bijzonder, mar het is ook erg luguber ofzo. De hele streek staat in het teken van de dood. Alle bezienswaardigheden zijn vooral graven. Hangende graven, graven met poppen ervoor, soort van graftombes, een boomgraf met babylijkjes, grafhuisjes etc. Je had er graven in allerlei soorten en maten en verschillende tijdsperioden. Het was wel interessant om het allemaal te zien. Ook de traditionele huizen zijn erg mooi om te zien.

Het hoogtepunt van ons bezoek moest een begravenis ceremonie zijn, tenminste dat is wat we gehoord en gelezen hebben. Op de maandag hadden wij geluk, er was een begravenis en we konden erheen. Met een slof kretek sigaretten en 2 kg suiker als cadeau werden we een warm welkom geheten met thee en koffie en heerlijke koekjes in een van de tijdelijke huizen. De ceremonie vond plaats in een openveld, met mensen erom heen zeg maar. Onder een van de traditionele huisjes kregen we een luch aangeboden. Lekker met de handen eten, toen we net klaar waren werd er een buffel naar het veld gebracht. We wisten al dat er eentje zou worden geofferd, maar onze gids zei dat het pas later zou gebeuren. Voor ik er erg in begon een mannetje met een mes de keel van de buffel in te hakken. De buffel , bloedde als een rund. Het was echt heel naar gewoon. Het meest zielige is wel echt dat je de buffel voor je ogen ziet doodgaan. Daarna werd hij ook nog en plein public gevild en in stukken gehad. Ik had er even genoeg van en wilde een rustig plaatsje opzoeken om mijn hoofd te legen. Ik dacht dat ik er een gevonden had, totdat er een varken voor mn ogen werd geslacht. Schreeuwen dat beest, sputteren dat werd me echt teveel, ik moest gewoon huilen haha! Ik vind varkens niet eens leuk, maar het deed me wel wat. Gelukkig gingen we snel weer weg, maar konden we nog wel genieten van nog meer varkens die hetzelfde lot ondergingen als die voor mijn neus.

Na het mooie en bijzondere Toraja, zijn we doorgegaan naar West-Maleisie. We vlogen op Kuala Lumpur, wat een cultuurshock kregen we! Al die hoge gebouwen, zo modern, kerstmis in de winkelcentra, drukte, heel veel auto’s. Ik was weer in een grote stad. KL (zoals ze het hier zeggen) is wel echt mooi. De Petronas Towers voegen echt wat toe aan de stad. We zijn lekker toeristisch met een hop-on-hop-off bus door KL gegaan. Zo krijg je toch een mooie indruk van de stad. We sliepen in Chinatown, wat een chaos! Op straat kan je overal eten en de night market waar er echt van alles verkocht wordt. Heerlijk genieten, maar ook wel weer wennen een stad.

In Melaka zijn we ook nog een nachtje geweest. Melaka doet heel mediteriaans aan. Het is heel gemoedelijk en erg mooi. Een verademing als je uit KL komt. Ook hier sliepen we weer in Chinatown, een erg gezellig hostel met gezellige mensen. De hele dag gefietst en een beetje gewinkeld en in de avond met zijn allen gegeten en daarna de markt op waar Mr. Universe bodybuilden werd gehouden. Dat was echt raar om te zien. Die gasten zijn zo overdreven en bizar gespierd dat het niet menselijk meer was. Het leken eerder robots met een te klein hoofdje erop, apart! In de avond Ninja Destruction gespeeld op het dak van een winkelcentrum en nog even gechilled bij Reggae on the River.

De dag erna naar KL weer waar we hebben geholpen met de soup kitchen, een bus die door KL gaat en op verschillende plaatsen eten geeft aan de armen en daklozen. Was heel leuk om te doen, vooral ook doordat we dit samen met de locals konden doen.

Taman Negara was de volgende bestemming. Een van de oudste jungles ter wereld. Een nachtwandeling gemaakt waar we best veel insecten hebben gezien. Een duizendpoot, een schorpioen, enge spinnen en duizenden termieten en gigantische mieren. De volgende dag de canopywalk gedaan, op een indiana jones bridge over de bergtoppen gelopen. Cool om te doen. In de middag naar een orang asli village. Dat was bijzonder. Het zijn nog steeds nomaden, leven van de jungle en lijken totaal niet aziatisch. Het schijnt dat ze afstammen van de aboriginals. Indrukwekkend om te zien hoe ze leven. Totaal niet bezig met geld verdienen of de nieuwste mode, alleen met overleven en buiten bezig zijn.

Die dag erna naar cameron highlands. Koud dat het er was! Was denk ik alsnog warmer dan in NL, maar ik ben dat niet meer gewend. De dag na aankomst hebben we een junglewalk gedaan. Een drilsergeant als gids, we mochten niet praten want concentratie tijdens de hike was belangrijk. Aye aye sir! Was wel echt een avontuurtje. Over boomstammen klimmen, over gammele brugjes, rivieren over, en onder omgevallen bomen. De tocht werd afgesloten met de bezichtiging van een rafflesia. Een van de grootste bloemen ter wereld, al is het eigenlijk een paddenstoe.. We haden geluk dat er net eentje uit was gekomen. Zo’n paddestoel doet er drie jaar over om te groeien, gaat 7 dagen open en dood is die. Dezelfde dag nog naar de theeplantages van Boh geweest. Bergen vol theeplantjes, heel mooi om te zien en erg lekkere thee.

De volgende dag weer een jungletocht gemaakt, op eigen houtje. Na een half uur kwamen we terecht in onze eerste echte regenbui. Dat hebben we geweten. Kletsnat waren we, was ook nog uitgegleden in de modder zat helemaal onder. Na een uur door de regen kwamen we uit de jungle, maar echt een half uur met de auto van onze plaats van bestemming Tanah Raja. Met de ziel onder de armen en nog natter dan nat zijn we gaan lopen. We hadden nog twee uur voordat de bus ging, dat gingen we niet halen, en zijn we gaan liften. Gelukkig wilde een lieve man ons meenemen en haalden we de bus nog op tijd.

De volgende bestemming was Penang. We wilden wat luxe daar dus we hadden via internet een hotel geboekt. Dat hotel lag dus niet in Penang, maar in Buttersworth. Een plaats waar niets is en bij a twee uur verwijderd van het strand. Balen want we konden niet annuleren. Bij het hotel aangekomen gevraagd of we maar 1 nachtje hoefden te blijven en uitgelegd dat we heel graag aan het strand willen liggen. Na een belletje met booking.com en de lieve mensen daar mochten we het cancellen. Hoe fijn!

De eerste nacht in Penang zijn we in een hostel gaan slapen. Erg gezellig, maar om 6 uur in de ochtend schoot ik wakker van de moskee, die echt naast ons hostel stond. Het leek alsof die vent in de kamer stond met zijn megafoon! Voor die dag erna gingen we naar een luxe hotel. Een mooie kamer, zwembad, aan het strand en een ontbijtbuffet! In Penang ook helemaal niets gezien, alleen het zwembad, de nightmarket en een shoppingmall. Hadden we even nodig.

Nu In Kota Kinabalu, Borneo. Gister een vervroegd kerstcadeau gehad van mijn lieve paps en mams, een gulle bijdrage voor een ipad2. Zooo erg blij mee.

Vandaag naar een klein tropisch eiland geweest vlak voor de stad. Echt heel mooi daar en even ontspannen. De komende twee weken gaan we de jungles in, naar de orang utans en de monyet zien en hopelijk nog veel meer wildlife!

Een lang verhaal! Ik hoop dat alles goed gaat in Nederland! Take care en succes met het koude weer!

Cium cium

nov 3, 2011 - Uncategorized    No Comments

5000 km en een miljoen mooie herinneringen verder….

Laatste dagje hier in Ubud, in mijn mooie huis, op de stichting, op Bali. Vijfduizend kilometer met mijn scoopy rondgereden op het eiland en zoveel moois gezien en meegemaakt. Wat is de tijd snel voorbij gegaan. Ik weet zo goed mijn aankomst hier, de gevoelens die ik had. Kan me niet voorstellen dat, dat nu vijf maanden geleden is.

Vandaag ook best emotioneel. Het voelt alsof ik weer thuis verlaat. Mijn mooie huisje, de mooie tuin, de mooie omgeving alles. Het heerlijke eten, de stichting, de lieve mensen om mij heen, de mooie cultuur.

Ik ga het missen dat mensen je hier altijd aanspreken. “Waar ga je heen?, Waar kom je vandaan? Hoe gaat het? Ben je al getrouwd? Heb je kinderen?” Ik zie het in Nederland niet gebeuren dat mensen dat aan elkaar gaan vragen, alhoewel misschien wordt het ook wel gewaardeerd. I can try.

Het verkeer ga ik missen! Rondscheuren om mijn brommertje door de chaos in Kuta. Duizenden scooters die totaal niet kijken wat er om hen heen gebeurd. Heel wat scheldpartijtjes gehad op de scooter, maar stiekem vind ik het heerlijk! Door de auto’s crossen, van links inhalen en dan weer rechts. Een soort hindernisbaan. You got to love it!

Het eten! OMG! Makanan! Zo lekker en zo goedkoop! Op elke hoek van de straat! Soto ayam, gao-gado, nasi goreng, pisang goreng, roti kukus enz………gelukkig kan ik dat allemaal nog eten de komende vijf weken!

Het creëren van werkgelegenheid ook zo mooi! Hebben de stratenmakers geen werk? Dan wordt er een goede straat opengebroken en kunnen ze weer aan de slag! Het mooie eraan is dat de straten nog slechter worden afgeleverd dan daarvoor, maar ze zijn wel weer een week of twee zoet geweest.

Het drukke Kuta! Ik ben altijd blij als ik weer terug ben in Ubud, maar het heeft echt wat! De drukte, overal happy-hour, de Skygarden, de Espressobar, het strand waar je eigenlijk niet rustig kan liggen omdat je elke minuut wel wordt lastig gevallen. De sunset bintang. Het hele strand vol, allemaal kijkend naar de zonsondergang met een Bintang in de hand. Hoe heerlijk!

Alles van Bali ga ik missen! Bali heeft mijn hart, het voelt als mijn tweede thuis. In deze vijf maanden zoveel gezien en meegemaakt! Allemaal herinneringen die ik zal koesteren en waar ik erg dankbaar voor ben! Dankbaar dat ik dit heb mogen meemaken.

MAAR….zoals altijd aan alles komt een eind en een nieuw avontuur staat te wachten. Vijf weken backpacken! Heel veel zin in ook! Weer hele mooie dingen om te zien en om mee te maken! Op naar de volgende vijfduizend kilometer en nieuwe mooie herinneringen.

En nog een nieuwtje!! Ik ga toch niet in de winter naar huis!!!

De zomer wordt nog met zes maanden verlengd. Op 14 december vlieg ik namelijk naar Sydney waar weer een nieuw avontuur kan beginnen! Balimees goes down under…. werken en reizen. En wat betreft de beesten daar! Ik houd me hart vast! Witte haaien, krokodillen, giftige spinnen en slangen. Bali en zijn beesten is er ECHT niets bij! Maar dat is voor later zorg…de jungles die we gaan betreden komende vijf weken zullen een voorproefje zijn..

Morgen om vier uur in de nacht naar het vliegveld voor de eerste bestemming Sulawesi! Heb er zin in!

Hopelijk gaat alles goed in Nederland.

Take care!

Cium cium

sep 30, 2011 - Uncategorized    1 Comment

Kakkerlakken, kakkerlakken, spinnen, Amed, Balian beach en…..i’m coming home!

Selamat siang!

Bijna vier maanden erop en nog 2,5 te gaan. Jaja, ik kom (helaas voor mij) eerder terug naar Nederland. Rond half december vlieg ik weer naar het koude kikkerland (heel goed uitgekozen om precies in de winter terug te vliegen). Ik stop per 1 november bij de stichting, de redenen zal ik hier niet benoemen.

Ik zou nog langer kunnen blijven op Bali en niets doen of ik ga met het laatste geld wat ik heb (klinkt zielig haha) nog een hele mooie reis maken. Dat laatste ga ik doen dus! Op 4 november vertrek ik samen met Ilone naar Sulawesi, West-Maleisie en Borneo!! Cultuur, jungles (met hopelijk heel veel apen en andere dieren), een berg beklimmen en nog meer mooie dingen zien.

Het is een dubbel gevoel. Ik ben blij om iedereen weer te gaan zien en bij de geboorte van mijn neefje to be te zijn, maar ik zou hier ook nog langer kunnen blijven. Ik ben verliefd op Bali! De geuren, de kleuren, de natuur, de mensen, het buiten zijn, de chillheid, de diversiteit, gewoon het leven hier. Ik ga het echt missen.

Aan de andere kant kan je ook moe worden van de mensen die je blijven zien als een wandelende portemonnee. Zodra je een voet zet op het strand komen ze op je af zoals vliegen op stront afkomen. Of ik een massage wil, een sarong, armbandjes, of ik wil surfen, of een pijl en boog wil kopen, een neptattoo, een ijsje, koud drinken, ananas of mango, een vlieger, een hoofdkussen etc. NEE! Ik wil gewoon liggen op het strand! Maar het is goedkoop, ja dus? Al is het gratis, ik wil nog steeds geen pijl en boog! Of de chauffeurs die je nog vragen; transport? En dat terwijl je met je helm in je hand loopt…….Dat zal ik niet gaan missen. En de beesten ook niet! De kakkerlakken, de muggen (ze zijn nog steeds actief) de uit proporties getrokken spinnen en de honden natuurlijk, die hier gewoon duivels zijn. Maar verder ga ik ECHT alles missen!!
Gelukkig heb ik nog een mooie tijd te gaan en ga ik van alles nog meer genieten dan ik al deed. De afgelopen weken heb ik weer mooie dingen meegemaakt en gezien. Weer een crematie (dit was echt de laatste!) en ik ben nog naar Balian beach geweest (in het zuidwesten). Zoo mooi en vredig daar! Een heel klein surfersdorpje en niet heel toeristisch. Heerlijk bijgekomen.

Ook naar Amed geweest, in het oosten. Dat is echt heel mooi! Helderblauwe zee, zwart zand, vol typisch Balinese vissersboten, groene planten en bomen en bruine bergen! Echt indrukwekkend mooi en ook niet zo toeristisch. Wel heel veel hotels, maar de mensen zijn daar niet zo opdringerig. Een heel relaxte sfeer. Gesnorkeld en heel veel mooie visjes en een Japans wrak met honderden vissen eromheen gezien. Zo mooi!

Afgelopen weekend naar Kuta geweest. Een lijk uit de zee voor onze neus gehaald. Heel naar om te zien! Het was een local, hij was al vier dagen gemist (en dat was te zien). Echt verschrikkelijk gewoon. Wel nog even gesurft na de gebeurtenis, al ging het minder plezierig dan anders.

En de beestenupdate! Kakkerlakken, kakkerlakken, nog meer kakkerlakken EN drie grote spinnen! Twee weken geleden mijn huis opgeruimd en de ene dode kakkerlak na de levende kakkerlak! Verschrikkelijk! Toen nog een hele grote, enge spin in mn kamer en een paar dagen later weer één. Ben nu wel klaar met die beesten. Na de kakkerlakkenhel alles in de was gegooid en het hele huis gesprayd met dood-de-kakkerlakken-en-andere-onzinnige-beesten-spray. Dat zal ze leren! Vanmorgen weer een grote spin in mijn huis, waarom?? Had eigenlijk gehoopt dat ik minder bang zou worden van spinnen nadat ik ze in grote getallen heb moeten trotseren, maar nee! Denk dat ik er nog banger van ben geworden aangezien ik ze nu in zulke buitengewone proporties gezien heb dat ik zonder vergrootglas kan zien hoe eng ze nu eigenlijk zijn. Brrrr! Maar goed, ik ben nu echt klaar met die beesten, hoop zij ook met mij.

Dit was het wel weer. Vanaf morgen komt Lot gezellig op vakantie! Ruim twee weken vakantie en lekker rondtoeren. Voor de thuisblijvers; geniet van het mooie weer in Nederland!

Take care!
Cium cium

sep 6, 2011 - Uncategorized    No Comments

De royale crematie, mijn ouders op Bali en nog veel meer!

Selamat malam!

Apa kabar semoa? Het plan was om eerder wat te schrijven, maar dat is niet echt gelukt. In de tussentijd weer heel veel gezien en meegemaakt, om te beginnen DE crematie.

Na een maand wachten ongeveer was het donderdag de 18e eindelijk zover; The royal cremation! Wat indrukwekkend was dat! Ik weet niet eens hoe te beginnen met omschrijven. Er was een toren gemaakt, cremation bade, die was 24 meter hoog en rijkelijk versierd met mythologische figuren, goud en andere mooie versiersel (zie de foto’s). Daarnaast is er ook nog een stier gemaakt, die was 7,5 meter hoog en daar wordt uiteindelijk het lichaam in gecremeerd. Beide bouwwerken moesten van de ene tempel naar de andere tempel worden getransporteerd. In totaal waren ongeveer 1500 mannen met deze taak belast. Elke keer ongeveer 400 mannen die 200 meter aflegden, in totaal een kilometer. Indrukwekkend om te zien.

De hoofdstraat van Ubud was afgezet met duizenden mensen. De bouwwerken werden begeleid door verschillende muzikanten en ander vertier. Ik kan er een heel veel over schrijven maar dat wordt saai. Ik zal de foto’s laten spreken en het samenvatten met; heel indrukwekkend, bijzonder en mooi en luguber. Op het eind, toen de stier in brand werd gestoken (6 uur op gewacht en de buitenkant was binnen een paar minuten verbrand) viel het lichaam uit de stier. Heel naar! Ze probeerden het tussen de schotten te plaatsen, maar dat mislukte waardoor haar hoofd nog bleef hangen! Zoooo naar!

Mijn geluk kan niet meer op, als crematie liefhebber hier. In ‘ons’ dorp zijn ze nu weer een massacrematie aan het voorbereiden. 22 september is de grote dag. Ze zijn verschillende stieren weer aan het maken, maar ook vissen, stiervissen en olifantenvissen. Heel vaag! Snap het ook niet. Dacht ik eindelijk de crematie en zijn rituelen te snappen flikken ze me dit weer. Een duidelijk antwoord op de vraag ‘waarom?’ krijg je niet echt. Heb ongeveer vijf verschillende verklaringen gekregen, maar word er niet wijzer van. Ik neem het maar zoals het is dan.

Een maand geleden ben ik naar Lovina gegaan voor een paar dagen. In Selat is de tweede vestiging van Sjaki. Wij zijn daar op huisbezoek gegaan bij een heel lief jongetje, maar wat een verschrikking! De andere kant van Bali! Een huisje op de berg, al zijn het meer vier bamboeplaten met een soort van dak erop. Er is geen water, daar moeten ze 5 km op en af de berg voor. De grond is gewoon de aarde, de vliegen zijn niet te tellen zoveel, kippen rennen door het huis en ze wonen met zijn vieren op ongeveer 10 vierkante meter. Zo naar om te zien! Armoede ten top! Dan zie je dat Bali helemaal niet zo rijk is. De meeste toeristen gaan van resort naar resort, maar dat is niet het echte Bali. De moeder had ook nog cake voor ons gehaald en koffie gemaakt. Dat durf je bijna niet aan te nemen zo arm dat ze zijn. Voelde me er echt niet relaxed bij.

Daarna was ik ook wel even van de kaart en ben ik alleen naar het strand gegaan. Even mijn hoofd leeg maken en bruin worden (twee vliegen in één klap). In de avond zijn we naar een Balinese kermis geweest. Te grappig! Zeg maar de heartbreaker zoals we die in NL hebben, hebben zij hier ook, maar in plaats van alles automatisch rennen vier potige Balinezen de attractie aan. Je gaat vier rondjes heel hard en daarna duwen ze dat ding weer voor de volgende rondjes. Hilarisch!

Vorige week naar mijn ouders en Ruud en Magda (vrienden van mijn ouders) geweest, die waren ook op Bali. Heerlijk om ze weer te zien, echt genoten. Ook leuk dat ze nu weten hoe ik hier leef. We zijn op twee excursies geweest, heel veel nieuwe dingen gezien weer. Vleermuizengrot, vismarkt de moedertempel (die was heel indrukwekkend) een traditioneel dorp en nog veel meer. Ook heerlijk een paar dagen op het strand gelegen (eindelijk bruin) en heel erg verwend. Terima kasih banyak orang tua dan teman-temannya!

Ik ben hier ook naar de bioscoop geweest, Harry Potter!! Wat een giller ook weer. Ze hadden gelukkig popcorn (hoort er wel bij). Maar de film was niet in dezelfde kwaliteit als in NL, af en toe viel het geluid uit en we hadden een jankende baby in de zaal (WIE neemt z’n kind nu mee naar de bios) maar we hebben hem gezien.

Van het weekend naar Kuta geweest, even lekker eruit. Feesten en genieten samen met Julian, Iris en twee andere vrijwilligers van WINS, een andere stichting. Was erg gezellig. Helaas kon Ilone niet mee.

Dit was het dan weer denk ik, hoop dat het daar ook goed gaat met iedereen!
Take care!

Cium cium

aug 4, 2011 - Uncategorized    2 Comments

Twee maanden voorbij, druk op werk weer mooie dingen gezien en 1 augustus!

Selamat malam,

Wow, de eerste keer dat ik niet weet hoe ik moet beginnen (dus deel ik die gedachte maar). De afgelopen twee weken waren heel druk, chaotisch en uiteraard (hoe kan het ook anders) heel leuk!

Twee weken geleden zijn we (Ilone, Leonie en ik) een weekend naar het zuiden gegaan. Eerst weer lekker gesurfd in Kuta en daarna doorgereden naar het zuiden, Uluwatu. Wat een wereld van verschil. De weg erheen is al heel veelzijdig. Vanaf Ubud, cultureel en spiritueel dorp met veel rijstvelden, naar het drukke overbevolkte Kuta en vanuit daaruit naar het relaxte zuiden. In het zuiden geen rijstvelden, veel droogte en er heerst absolute chillheid. Echt een surfersdorp en zoooo mooi!

In de namiddag zijn we naar de tempel van Uluwatu geweest (1 van de 6 belangrijkste tempels op Bali). De tempel is gebouwd op een klif. Over de rand kijkend zie je recht onder je de bulderende oceaan. De tempel zelf wordt voornamelijk bewoond door brutale apen die alle dingen die los en vast zitten van toeristen pikken die ze later weer teruggeven als ze een banaan krijgen. Hoe slim zijn die apen? De tempel hadden we gauw gezien en we zijn de omgeving gaan verkennen. Op een gegeven moment kwamen we op een groot veld boven aan de klif. Geen toeristen, alleen maar de natuur en de bulderende oceaan die je hoorde en getuide geweest van de meest betoverende zonsondergang. De hele ambiance was gewoon geweldig, een momentje van bezinning en optimaal genieten.

Na de zonsondergang een slaapplaats gezocht. Dat was nog een opgave (zal jullie de zoektocht besparen) maar na twee uur hadden we een hele goede plaats gevonden. Gegeten onder het mom van een verschrikkelijke en bloederige C-film (werd gedraaid in het restaurant, waarom? Geen idee niemand keek) en de volgende dag naar het strand van Uluwatu geweest. Dat strand was echt TE mooi. Eerst door een surfersdorpje en daarna door een grot naar het strand waar je alleen met laagwater kan liggen. Het water is helderder dan helder en het zand witter dan wit. Veel surfers in actie gezien, zoo vet! Daarna naar Padang Padang beach geweest, net zoo mooi maar wel meer toeristisch!

Die week erop volgend was heel druk. Maandag heel goed aan de nieuwe website gezeten (hopelijk over een maand klaar), dinsdag in Nusa Dua geweest met Thijs en Karin in het resort waar mijn ouders heen gaan (prima vertoeven). Heel ziek geworden daar alleen. Het kwam er aan alle kanten uit, waarschijnlijk iets verkeerds gegeten want in de avond was het ineens over. Julian opgehaald, het team is nu compleet. De donderdag naar een bijeenkomst van BIWA (Bali International Women Association) en vrijdag met de kinderen naar Kidsworld. Zooooo leuk was dat! Een grote hal voor spelletjes en luchtkussens. Een beetje vergelijkbaar met het luchtkussen van de megablubberpowerrace (dit woord komt gewoon door de spellingscontrole). Onder het mom van de kinderen begeleiden kon ik zelf ook weer kind zijn. Wedstrijdjes op de luchtkussens en allemaal blije gezichtjes. Heel mooi!

Afgelopen zaterdag naar Tirta Empul geweest (ook 1 van de 6 belangrijkste tempels). Het is een tempel met allemaal kruiken, voor totale reiniging van lichaam en geest. Een heel mooi ritueel (het water was wel ijskoud) Bij elke kruik moest je stilstaan bij het leven en bidden. Werd er emotioneel van. Julian zou eigenlijk ook mee gaan, maar die heeft het voor elkaar gekregen om in de eerste week een botje in zijn voet half te breken. Die loopt nu al een week op krukken, zoo zielig. Zondag een dagje geshopt in Kuta, een nieuwe zonnebril en een nieuwe (echt te coole) bikini gekocht! Heel blij mee! Aan het eind van de dag kreeg ik te horen dat ik een neefje krijg!! En zoveel leuke kleertjes gezien hier. Ben een hele blije en trotse tante to be!!

Maandag 1 augustus! Wat een dag! In de ochtend moest ik naar de migratiedienst. De eerste twee maanden waren voorbij en ik regel natuurlijk (hoe kan het ook anders) op de laatste dag mijn visum. Om half tien in Denpasar afgesproken, daar is de dienst. Natuurlijk verdwaald, half uur gewacht op mijn begeleiding en op naar het bureau. Allemaal papierwerk meegekregen en op weg naar Eric’s huis om alles in te vullen. Wat een hel was dat! Zoveel vragen en ook echt vragen waarvan je denkt ‘waarom moet je dat weten’. Het toppunt was een stukje vragen over mijn gezicht. Ik moest een pasfoto naast de vragen toevoegen. Dan zou je denken ’jullie zien mij op de foto’, maar nee. De vragen: Hoe lang ben je? (staat in mn paspoort waarvan ze een kopie willen hebben) Welke kleur haar, welke kleur ogen? (kan ik mee leven) Maar dan: ‘Wat is de kleur van je huid (nu bruiner door de zon?) en wat voor een vorm heeft je gezicht? (why??) Even serieus! Ik vind een rond gezicht, Eric vind mij een ovaal gezicht hebben. Maar wat vinden zij? Alsof ik een visum weigering kan krijgen omdat de mening over de vorm van mijn gezicht verschilt. Heel gek! Twee uur later alles in orde terug naar de migratiedienst. Kopieën gemaakt en dan moet je een speciale map kopen waar alle papieren in kunnen, bij de balie was die dicht, je ziet er nog mensen achter zitten maar het is lunchpauze. Een half uur later waren we aan de beurt. Ik geef de papieren en vervolgens krijg ik een blaadje dat ik vrijdag terug mag komen om te betalen! Dat mag ik morgen dus doen. Fantastisch!

Toen was de dag nog niet voorbij! In de middag het gebouw voorzien van een nieuw laagje verf. Dat was leuk! Rond 18.00 dacht ik laat ik naar de kapper gaan. Kristina was een keer naar die ka[per geweest en het was echt heeel erg mooi gedaan. Ik had het al een tijdje in mijn hoofd, want mijn haar is zooo droog en mijn dikke bos haar is veels te warm in de hitte! Dacht een leuke korte coupe. Eerst naar de kapper om te vragen of ze ervaring hebben met krullen. Natuurlijk hebben ze dat (stom dat ik het vraag). Ik kon over een uur terug komen. Even naar huis gegaan om te douchen en daarna naar de kapper die vlak bij de stichting is. Om daar te komen moet je over een soort muurtje (halve meter breed ongeveer). Oppassen dus en goed je evenwicht bewaren. Twee maanden goed gegaan, maar toen op 1 augustus ging het mis. Voor de XL Lounge (lekker druk was het ook) moest ik langs een tegenligger. Uit een stilstaande toestand verloor ik mijn evenwicht. Ik viel van het muurtje af op een uitstekend blok steen. Het ging zo traag ook dat ik nog dacht ‘o shit een steen’. Je valt op een voetbalveld namelijk en er zijn in totaal misschien vijf van dit soort stenen. Ik met mijn rug en kont op die steen (TG dat het mn hoofd niet was) en vervolgens mijn scooter op mij! Eindstand drie blauwe plekken waarvan twee heeel blauw! Maar ja het had erger kunnen zijn.

Toen half acht, 1 augustus. De afspraak bij de kapper. Ik vraag nogmaals heb je ervaring met krullen. Tuurlijk had die dat! Mijn haar gewassen, lekkere massage ik dacht dit gaat lekker. Een plaatje laten zien hoe ik het ongeveer wilde, maar dan wat langer en meer lagen. Hij knikte. Omdat ik kort wilde dacht ik beter droog knippen, dan zie je hoe het valt. Daar was die het mee eens. Hij mijn haar drogen en alle krullen eruit geföhnd en hij kon beginnen. Met een dunne kam het laatste restje krullen eruit gekamd en de schaar erin. Nog korter dan op het plaatje in steile toestand! Ik hem proberen uit te leggen dat hij het niet goed deed (moet je nooit zeggen tegen een Indonesiër) hij beledigd en vervolgens keihard jankend van binnen het brute geweld met mijn haar aan moeten kijken. Eindstand, een veels te truttig geknipt, een veels te korte en ongelijke coupe ravage! Het erge eraan is dat ik hem nog 5 euro fooi heb gegeven omdat ik hem bijna aan het huilen heb gemaakt en een fles olie gekocht voor mijn haar dat maar voor de helft gevuld was!! Kan wel janken! Goede nieuws dat ik morgen naar een goede internationale kapper ga (betaal je vier x zoveel voor maar dat moet nu ook echt). 5 augustus wordt de herhaling van 1 augustus maar dan met een positievere afsluiting!

De rest van de week ook erg druk. Ilone was dinsdag jarig! Erg gezellig allemaal. Nog even uitgeweest en Door haar laatste avond. Verder nog schilder en tuinman gespeeld en een event georganiseerd voor zondag. Dan hebben we de launching van het magazine. Verslag volgende keer.

En tot slot de beesten update! Deze keer kakkerlakken!!! De vrijdag voor Uluwatu werd ik verrast door een grote kakkerlak in mijn badkamer! Ilone heeft hem verwijderd, heel lief! De volgende morgen was er weer één! En een kleintje! Het hele weekend gedacht dat ik een mogelijke kakkerlakkenplaag kon hebben. Ik stelde me al voor dat ik thuiskwam en mijn hele badkamer vol kakkerlakken. Dat was gelukkig niet zo, maar een week later kreeg ik weer bezoek van een familie kakkerlak! Toen ik op het toilet zat kwam er een joekel uit mijn spulletjes tevoorschijn! Snel dat ie was, heel naar gewoon! Nu gewapend met een grote bus vol anti-kakkerlakken spray hoop ik dat het voorbij zal zijn.

Nu heb ik wel genoeg geschreven. Volgens mij is het nu ook lekker weer in NL! Geniet ervan!

Cium cium

jul 22, 2011 - Uncategorized    2 Comments

Paleisje in het paradijs en de verschrikkelijke maar oh zo mooie Agung!

Selamat pagi vanuit mijn nieuwe paleisje in het paradijs!

Zaterdag was de grote dag, gingen we verhuizen, Ilone en ik. Dat was me toch een hele opgave! De spullen die ik te verhuizen had, niet te geloven. Een koffer, twee rugtassen, een strandtas, een backpack, vijf grote tassen vol en nog wat losse spullen. Ik schaamde me gewoon en ik vroeg me ook echt af hoe dat allemaal in mijn kleine kamertje paste (en hoe het ooit mee terug komt)! Of ik pak heel inefficiënt in. Maar goed, alles staat nu in het mooie grote nieuwe huis. (na een hele dag schoonmaken, was zooo vies) Dierenverhalen heb ik hier genoeg te vertellen. De hele grote spin die ik eerder gezien heb, een kleinere versie is in onze tuin, geen hangmatten in de tuin dus. In de kamer van Ilone (op de bovenverdieping) leeft een grote salamander achter de kast en ik had als ‘achter de kast dier’ een vette pad! Daarnaast hebben we nog een muis gezien rond het huis, een vliegende kakkerlak(die zijn naar), en een grote sprinkhaan. Zijn familie geeft elke avond een orkest aan ons, samen met wat kikkers en krekels. Levendig is het hier dus wel echt. Gister een gifgeel spinnetje die op mij liep! Gewoon echt de kleur van zo’n marker, heel naar, MAAR de angst van kleinere spinnen neemt af! Ook leuke dieren komen hier te voorschijn. Mooie vlinders en lieve vogeltjes en vuurvliegjes in de nacht. Die zijn zo mooi!

Afgelopen zondag kregen we ook een voorproefje voor wat het regenseizoen voor ons in petto moet hebben. REGEN, REGEN en nog meer REGEN! Ik zat in een cafeetje te werken en toen ik naar buiten keek was de straat veranderd in een woeste rivier. Ik denk dat er in 5 minuten zo’n 10 cm water was gevallen. Heel bizar! In het regenseizoen is het dus nog tien keer zo erg (heb ik me laten vertellen).

Twee weken geleden op een zondag heb ik de mount Agung beklommen. Mijn god, wat een trip was dat. De zaterdagmiddag ervoor hadden we de gedachte dat het wel leuk zal zijn om dit te doen. Aangezien Jolanda nog maar een paar dagen had, vonden we het wel een leuk idee om diezelfde nacht nog te gaan. Met een kater van de vorige dag en als een stel kippen zonder kop gekeken hoe we de reis konden plannen. De reisbureautjes vroegen belachelijke prijzen dus we hadden alleen maar een chauffeur geboekt. De gids zouden we op de berg wel vinden. In de avond rond half negen kregen we de tip om wel een gids te boeken, aangezien de Agung niet zo populair is als de Batur. Gidsen zouden misschien schaars kunnen zijn. Rond tienen een gids geregeld via de Lonely Planet en die vertelde ons twee later uit Ubud te vertrekken. Geen slaap dus!

Om 12 uur in de nacht vertrokken uit Ubud bepakt met red bull, water, en wat snacks. Een regenpak, een trui, een vest, een lange broek en mn vans (!!) waren deel van de outfit. Rond half drie stonden we aan de voet van de meest heilige berg op Bali. Onze gids hadden we halverwege opgepikt en die gaf ons de mededeling dat we eerst een trap met 290 treden (heeft hij ze geteld?) zouden krijgen en dat het daarna zou beginnen. Na de 290 treden kwamen we op een grasveld, met een tempel. Daar bracht de gids een paar offers en wij konden genieten van de sterrenhemel. En die was me mooi!!! Nog nooit zoveel sterren bij elkaar gezien. Dat was ongeveer het enige genieten van de bijna 12 uur durende hike! Vanaf het grasveld ging het alleen maar steil omhoog.

Eerst door het bos op een zandpad met wortels en rotsen en halverwege was het bos ineens weg. Ik keek links en rechts van me en het enige wat ik zag was berg. Ik stond gewoon ineens midden om de berg! Geen paden meer! En de top van de berg bijna recht boven ons. Steentjes die naar beneden vielen en ik kreeg het besef dat als ik niet zou oppassen ik de steentjes achterna zou glijden. Janken! En het erge eraan was dat we nog naar beneden moesten. Hoe dan?? Na een helse vier uur stonden we boven aan de berg. Het was zo bewolkt dat we niets zagen, alleen af en toe konden we een glimp van het uitzicht opvangen en dat hebben ze geweten. Die kleine momentjes waren we aan het juichen en dansen (je moet wat?). Met een helder uitzicht moet het zo mooi zijn!

Na een uur op de berg in de kou begonnen we aan onze terugreis, waarvan ik had verwacht dat het makkelijker zou zijn. NIET dus!! Door de zwaartekracht word je zo naar beneden getrokken dat je zo laag mogelijk moest blijven en naar achter leunen. Wel heel goed voor de beenspieren. Na zes uur zagen we de 290 trappen die nu als een rots in de branding waren, we waren klaar! Geen benen, knieën en voeten meer over , totaal uitgeput maar wat een voldaan gevoel. Hebben we toch maar even gedaan! In augustus wil ik weer gaan en dan hopen op een mooi uitzicht.

Dit was het wel weer, ik zal vragen aan de zon om wat in Nederland te gaan schijnen!

Cium Cium en take care!

jul 8, 2011 - Uncategorized    3 Comments

Tijd vliegt! Eerste maand voorbij

Selamat Pagi,

Het is alweer een maand geleden dat ik weg ben gegaan, de tijd gaat echt snel. Aan de ene kant denk ik ‘wow wat lang’ en aan de andere kant ‘een maand pas’. De dagen vliegen voorbij misschien ook omdat ik werknemer, toerist, student (mn taalcursus) en inwoner tegelijkertijd aan het spelen ben. Als ik klaar ben met werken moet ik even (net als thuis) mijn rust pakken en wanneer ik vrij ben speel ik de toerist die Bali het liefst in een aantal weken ziet.. Krijg je ook wel mee van de mensen om je heen die hier vooral op vakantie zijn en Bali in een bepaalde periode ‘moeten’ zien.

Twee weken geleden ben ik een weekend op road trip geweest naar het noorden met Jolanda (vrijwilliger) en Sander (vriend van Kristina die ik hier heb ontmoet. Zij woont in de Caribean, nu 4 maanden in Ubud, hij is Nederlands). Kristina was ziek dus we gingen met zijn 3en. In de ochtend eerst naar een ceremonie geweest van mijn lerares Indonesisch. Ik mocht eindelijk mijn traditionele Balinese kleding aan(kebaya, sarong en scarf)! Het was een drie maanden ceremonie voor een baby. Tijdens deze ceremonie raakt de baby voor de eerste keer de grond aan. Er was een hoge priester ingehuurd en de ceremonie was wel echt interessant. De offers die werden gedaan waren bizar! Een heel speenvarken, rijst, koekjes, geld, sigaretten een hele tafel volgestapeld met offers. De ouders en de baby werden met verschillende bloemen en water ingezegend en de baby kreeg een kus van een eend, een kip en een speenvarkentje. Wat de achterliggende gedachte daarvan was ben ik niet achter gekomen. Ook wordt de naam van de baby bepaald tijdens deze ceremonie. Door middel van een bak met tien kaarsen met elk een naamkaartjes eraan. De kaars die als eerste uitgaat en als laatste bepalen de naam. Bij de geboorte wordt ook een naam meegegeven maar wanneer de kaarsen anders aangeven moet de naam aangepast worden. Na de drie uur durende ceremonie was er een heerlijk buffet , daarna met een vol buikje omkleden en op naar het noorden.

We gingen eerst naar een plaatsje waar ze de mooiste rijstvelden van Bali zouden hebben. Helaas was het erg mistig in de bergen en konden we dat niet echt heel goed zien. Een beetje door de bergen gereden om vervolgens dezelfde weg terug naar het zuiden te nemen en andere weg weer naar het noorden (niet heel efficiënt).

Die andere weg gaat dwars door de bergen en rond zessen zaten er middenin en het was wederom KOUD (echt koud mn handen waren gevoelloos geworden)!! Het warmste wat ik mee had hier naar toe was m’n adidas jasje en die is niet dik! En het was mistig, niet normaal. Je zag denk ik maximaal vijf meter voor je! Een plaats om te slapen gezocht en gevonden. Hele schattige cottages onder de naam Strawberry Hill en wat het allerfijnst was aan de cottages: ze hadden WARM water! OMG! Hoe blij ik was met warm water! Drie weken geen warme douche gehad (en de douche is echt koud in mn huis!) Na de geweldige douche de planning voor de volgende dag besproken een film gekeken en lekker geslapen! De dag daarna naar Munduk gereden, daar is een fantastische waterval van 200m hoog! Die hadden we niet gezien, maar wel een andere mooie en daarna door gereden naar Banjar om te baden in de heilige warmwaterbronnen. Op tijd richting Ubud want ik wilde voor donker de bergen uit zijn! Helaas niet gelukt en deze keer werden we getrakteerd op de kou, de mist en REGEN! En dit was echt bizar heftige regen dat ongeveer de hele terugreis (van nog 2uur) heeft geduurd! De regen ging lekker door toen we weer in Ubud waren en op maandag dachten de weergoden ‘ze hebben nog niet genoeg gehad’. Echt de straten stonden blank! Ben heen benieuwd wat het regenseizoen in gaat houden. Maandag is Ilone aangekomen, een andere vrijwilligster! Daar klikt het heel goed mee.

Vorige week donderdag eindelijk gesurfd!! Zoo blij en zo relaxed! Vanaf die dag is het alleen maar mooi weer gebleven, gelukkig! De kleine golfjes gingen heel erg goed, maar de grote durf ik niet zo goed te pakken. Als die muur van water op me af komt……eng! Ga daar maar les voor nemen, daar duwen ze je die grote golf af, dan moet je wel (whaa).

Afgelopen weekend een dagtripje gemaakt met twee Nederlandse meisjes die we de avond ervoor hadden ontmoet. Naar koffieplantages geweest en DE koffie Luwak gedronken. Als je het verhaal erachter hoort denk je ook ‘waarom moet ik het drinken’, maar ‘men’ zegt dat het de beste koffie ter wereld is. Het verhaal vind ik persoonlijk spectaculairder dan de smaak. De bonen van de koffie worden gegeten door een ratachtig beest (weet even niet meer hoe ze heten) die boon wordt door hun verteerd en ze poepen de bonen weer uit. Uit de keutels worden de bonen gepeuterd en door het verteringsproces van dat beest is de smaak weer bijzonder (zeggen ze). Daarna naar het meer Bratan geweest, Tanah Lot (een van de heiligste tempels van Bali, ligt in het water) en naar het Art Festival in Denpasar waar we Balinese dans opgevoerd door (hele) oude vrouwen hebben gezien.

Zondag weer naar Kuta geweest, helaas waren de golven wat minder, maar een dagje strand en relaxen was ook erg welkom.

Woensdag was het hier Galungan. Een feestdag dat elk halfjaar wordt gevierd waarbij de Balinesen de overwinning van de goede geesten op de kwade vieren. De straten zijn versierd met de Penjor, elk huis heeft er een. Het is een grote bamboestok versierd met rijst, graan enz. Onze ‘kamerbaas’ had ons uitgenodigd voor een ceremonie in het apenbos. Mochten we weer de kebaya aan! Verder is het voor toeristen niet zo heel bijzonder. Veel restaurants en barretjes zijn dicht, het is meer een familiefeest. Een soort kerstmis, maar dan anders.

Thijs (de Nederlandse oprichter) en zijn familie zijn afgelopen maandag gearriveerd samen met nog ongeveer 15kg aan spullen voor mij (geen idee hoe ik alles weer mee terug ga krijgen) en mijn Dazzer!! Die hadden we gister gelijk kunnen uittesten. In de avond toen we naar huis gereden waren kwamen we drie roedels enge honden tegen die op afstand konden blijven door onze dazzers! In de avond zijn ze echt agressief. Vorige week zagen we drie honden blaffend achter een scooter aan rennen. En dat gezegde ‘blaffende honden bijten niet’ geloof ik hier niet.

Ik was bijna bang dat ik geen verhalen meer over enge, rare of wat voor een beesten had, naast de muggen die me nog steeds blijven steken (WHY??) maar een vleermuis in mn huis heeft me verhaal gered! Die vloog vorige week in de avond mn kamer in om daar een kwartier lang rondjes te blijven vliegen.

Voor de mensen die op vakantie gaan, fijne vakantie en geniet van de zomer!

Cium Cium

jun 22, 2011 - Uncategorized    4 Comments

Nog meer beesten, een massacrematie, het strand, de vulkaan en een tropische regenbui!

Selamat malam!

Een ruime twee weken en ongeveer 50 muggenbulten later ben ik eindelijk gesetteld. Mijn nieuwe huisje is GE-WEL-DIG! Heb nu ook een koelkastje, een broodrooster, een kledingrek en nog een ander klein opbergding gekocht en het is nu echt een plek waar ik woon en waar ik thuiskom. Onbeperkt internet en een nieuwe telefoon, van alle gemakken voorzien. Zo erg mijn blackberry was kapot en ik was er zo kapot van dat ik maar een nieuwe heb gekocht (hoe bedoel je verslaafd!! )

Vorige week zondag voor het eerst naar het strand geweest, naar Sanur. Ik was zooo blij toen ik de zee zag en met mijn voeten in het warme water stond. Ik ben gewoon op fucking Bali!!! Echt even een dansje van blijdschap gemaakt en lekker aan het strand gelegen en niets doen! Heeerlijk! De weg er heen was een heel avontuur. Op de scooter natuurlijk en dat gaat best goed zolang er gewoon één baan is, maar op een gegeven moment worden dat er vijf (voor de Balinesen minimaal zeven) en dan wordt het eng. Had me voorgenomen altijd helemaal links te blijven rijden dan halen ze me in ieder geval maar van één kant in, maar ik moest helemaal naar rechts! ENG! Heb toch wel even vijf minuten langs de kant van de weg gestaan voordat ik durfde ‘over te steken’. Maar het is gelukt en het was het waard! Zoo blij om het strand te zien (enige minpuntje van Ubud)

Vorige week was voor Balinese begrippen erg druk! Mijn cursus Indonesisch is begonnen, we hebben een film-evenementje georganiseerd en afgelopen zaterdag hebben we op een ander evenement gestaan om onze spullen te verkopen (aduh). Donderdag naar de Batur geweest (de vulkaan) zoo mooi maar koud!! Het is hier trouwens echt koud in de nacht! In een korte broek en shirt moet je niet lopen. Schijnt dat het nu winter is hier (konden ze dat niet vertellen VOORDAT ik mijn koffer had ingepakt vol zomerse kleding??). Maar goed, de Batur was heel mooi, geweldig landschap. Een beetje rondgelopen en gereden met Stef (een Nederlandse dude die lekker aan het reizen is). We hadden alleen maar korte kleding aan en we moesten nog een kleine twee uur terug dus we hadden maar wat kleding gekocht! Ik een soort van jaren ’70 hippiejurk (maar dan net wat anders)  en hij een soort van jaren ’80 housebroek (maar ook net wat anders). Allebei een kleed om de bovenkant wat warmer te houden en gaan. Toen we onze nieuwe outfits gescoord hadden (binnen 10 minuten denk ik) was het helemaal mistig! Te bizar, de vallei waar we 10 minuten geleden nog waren zag je niet meer, heel vaag. Wij onderweg naar huis, nog steeds koud, en geen half uur later een tropische regenbui! Het regende zo hard niet normaal! Een uur moeten schuilen en helemaal doorweekt verder gereden. Ik had bijna een poncho gekocht maar zag toen die jurk en dacht that’s the one! Zoooo geen rekening gehouden met regen! Leermomentje voor de volgende keer.

Het regent hier nu bijna dagelijks vanaf donderdag (jullie zijn niet alleen J) Maar als het goed is wordt het vanaf woensdag beter.  Dan ga ik naar Kuta, eindelijk surfen!!!!! Zoooo blij!

Verder deze week een massacrematie bezocht in een plaatsje net boven Ubud. Was eigenlijk net te laat, maar had nog wel iets kunnen zien. Vorige week ook naar de tempel waar alle voorbereidingen plaats vonden. Heel apart wel. Dit was een Ngaben Gerit (massacrematie) en wordt eens in de drie- vijf jaar gehouden, omdat een crematie voor de meeste mensen te duur is. Wanneer je het in een groot aantal doet delen de families de kosten. Het waren nu 40 overledenen (variërend van vijf jaar overleden tot recent) die werden gecremeerd. Elke overledene krijgt een eigen papieren marche (geen idee hoe je het schrijft eigenlijk) stier (ongeveer levensgroot) daar word het lichaam (of de restanten) tijdens de ceremonie ingestopt. Daarnaast krijgen ze allemaal offertjes (honderden) die meegaan en op de dag zelf worden er nog andere dingen aan toegevoegd zoals schoenen, een sarong, kleding enz. Alle families lopen vanaf de tempel naar de begraafplaats, waar elke stier in een apart ‘hokje’ staat, het lichaam wordt in de stier geplaatst en dan gaat het vuur erin! Heel bizar om te zien. Iedereen staart daar maar naar de in brand staande stieren, niemand huilt! Er wordt eten (altijd makan) verkocht en daar zijn ze dan de hele dag mee zoet. Heel vreemd om mee te maken wel. Voor de rijkere Balinezen is er een ander soort ceremonie die ga ik in augustus mee maken. Van een invloedrijke, welvarende vrouw. Daar wordt nu al over gepraat en dat schijnt echt spectaculair te zijn (in hoeverre je dat kan zeggen van een crematie).

Wat betreft de beesten update! Een TE grote spin (zie fb) Die was niet normaal! Verder nog een grote spin in mijn huis maar vergeleken met die hele grote was deze klein (voor Nederlandse begrippen wel aan de grote kant). Een kakkerlak in mijn oude huis, een vliegende kakkerlak (dat denk ik, het was in ieder geval een heel naar vliegend groot vies beest) en een cobra in Sanur! En de muggen blijven hier present en actief!

Hoop dat het allemaal goed gaat met jullie!

Cium cium

 

Pagina's:12Volgende »